گریه نکردم ، بی قراری نکردم ، قهر نکردم ، فحش ندادم ، فقط قبول کردم... .
واقعا برام عجیبه ! فکر میکردم کلی گریه کنم زندگی برام تیره و تار شه و نتونم ادامه بدم . ولی دیدم نه...خیلی آروم نشستم مثل یه آدم شکست خورده که دیگه چیزی برای از دست دادن نداره .
قبول کردم و از تلاش کردن دست کشیدم... .
میخوام چیکار کنم ؟!
شاید نباید حال خودمو شیر کنم... .
نمیدونم.
تا حالا شده یه چیزی رو از دست بدید و انقدر بی تفاوت باشید که حال گریه کردن و این لوس بازی ها رو نداشته باشید ؟!
یه چیزی مثل خستگی ؟!